“Sönmez Hoca ne anasının gözudur, Muhsin Kara’nın geleceği zamanı saniyesi saniyesine bilir. ‘Ayaklarınızı da vurun. Evet böyle. Biraz daha tempo. Vurun ayaklarınızı. Zangırdasın gökyuzundeki avizeler. Her Turk asker doğar. Tekrar...’ Gökyuzundeki avizeleri, acaba Muhsin Kara duydu mu? Kendisi çok beğendi çunku bu benzetmeyi. Ağzı ışıl ışıl.”Baksan Herkes İyi’de, 1990’lı yıllarda, zamanın ağır adımlarla ilerlediği, herkesin birbirini tanıdığı ama kimsenin birbirini gerçekten görmediği bir nahiyede sessizliğin yerini gittikçe artan uğultular almaya başlıyor. Hırs, intikam, öfke, bir çember olup etrafı sarıyor ve sonunda bir okul muduru, bir jandarma komutanı ve hırslı bir muteahhitin yolları, telafisi imkânsız bir trajedide kesişiyor. Özgur Çırak, taşranın puslu havasında yankılanan sarsıcı bir insan panoraması sunuyor.
