Mario Vargas Llosa, yarım yüzyılı aşan yazarlık serüveni boyunca romanlarında iktidarı, şiddeti ve insan ruhunun karanlık labirentlerini anlattı. Usta yazar bu kez kurmacanın dışına çıkıyor; edebiyatın neden vazgeçilmez olduğunu, özgürlüğün neden sözcüklerle başladığını ve bir toplumun geleceğinin neden okurların hayal gücüne bağlı olduğunu ele alıyor. Llosa, Cervantes’ten Flaubert’e, Kafka’dan Gorki’ye uzanan büyük edebiyat geleneğini yeniden düşünmeye çağırırken kitapların sadece estetik nesneler olmadığını hatırlatıyor. 2001 yılında kaleme aldığı “Neden Edebiyat?”, 2003’te yaptığı “Edebiyat ve Özgürlük” konuşması, özgürlüğü, yazılı kültürü ve eleştirel düşünceyi odağına alan diğer metinleri ve 2010 Nobel Edebiyat Ödülü konuşması... Farklı zamanlarda yazılmış bu metinler, bugün tek bir düşüncenin çevresinde buluşuyor: Edebiyat, insanın iktidar karşısındaki en eski ve en güçlü özgürlük alanıdır. Türkçenin büyük çeviri ustalarından Celâl Üster’in özenli çevirisiyle okurla buluşan bu kitap, Nobel ödüllü büyük bir romancının edebiyat üzerine düşüncelerini bir araya getirmekten çok daha fazlasını yapıyor. Okumanın neden bir direnme biçimi ve özgürlük alanı olduğunu yeniden tartışmaya açıyor.
