Fâtiha Sûresi Kurân-ı Kerîm’in kalbi, sûre hakkında yazdığı kitap ise büyük metafizikçi Sadreddin Konevî’nin en önemli eseridir. Konevî’yi metafizik düşüncenin iki mühim isminden birisi yapan eserlerin başında bu kitap gelir. Konevî, İbnü’l-Arabî’yle birlikte yaşadığımız coğrafyada metafiziği yeniden inşa eden, büyük metinleri ortaya koyan, bir ekol oluşturan isimdir. Ona şeyh-i kebîr denilmesinin nedeni bu kurucu düşünür olma niteliğidir. Elinizdeki kitap onun düşüncesinin iki temel noktasını ortaya çıkarır: Birincisi düşünce tarihinin en önemli konusunu teşkil eden aklın sınırları ve ‘neyi bilebiliriz?’ sorusunun yeniden ve kapsamlı haliyle inşa edildiği metin bu kitaptır. Bu yönüyle eser, düşünce tarihinde hatta çağımızdaki düşünürlere öncülük teşkil edebilecek fikirlerini bu eserde ortaya koyar. İkincisi ise onun Tanrı ve insan arasındaki irtibatı açıklamaya odaklanan düşünceleri en kapsamlı haliyle bu kitapta yer alır. Konevî bir yandan epistemik nazariyesini ortaya koyarken aynı zamanda varlık, Tanrı ve insan irtibatını sıradışı bir üslupla ele almaktadır. Okur bu kitapla birlikte metafizik hakkında kapsamlı bir metni okurken aynı zamanda ilahi kelamın düşüncenin ufkunu nasıl genişlettiğini veya yüksek zihnin metni nasıl genişletebildiğini de fark edecektir.
