Görünenden fazlası vardır her hikâyede…Türkeş ailesinin bilinmeyen yüzü: kızı Selcen Türkeş Homriş’in anlatımıyla... Bir isim düşünün.Bir davayla anıldı.Bir ideolojiyle özdeşleşti.Kimi için kahraman, kimi için daima tartışma konusu oldu.Peki ya evde nasıldı?Bu kitap, kürsüdeki lideri değil; gece yarısı hücrede tek başına kalan insanı, maaşı kesildiğinde hamile eşini geride bırakmak zorunda kalan subayı, kızının ilk hatırası hapishane kapısı olan bir babayı anlatıyor.1944’ün karanlık hücrelerinden 27 Mayıs sürgünlerine...Hindistan yollarından 12 Eylül mahkeme salonlarına...Bir soyadının çocuk omuzlarına yüklediği ağırlığa...Selcen Türkeş Homriş, gurur duyduğu babasını savunmak için değil; yaşananları unutturmamak için yazıyor.Bu, bir siyasi biyografi değil.Bu, idealleri uğruna yıpranan bir ailenin hikâyesi.Bu, zaman yanlış olduğunda doğru yerde duranların ödediği bedelin hikâyesi.Bir evin kapısı aralanıyor.
