Kalbi buz tutmuş bir adam düşünün. Öfkesinden ve inadından herkesin bıktığı, mahallenin en büyük evinde yapayalnız yaşayan, gülümsemeyi çoktan unutmuş bir adam. Bir gün tüm dünyanın karla kaplanmasını diler. Çünkü böylece kalbi de buz tutacaktır. Kar yağmaya başlar ve adam, karın altında öylece durur. Sonunda tüm bedeni karla kaplanır. Böylece dünyanın ilk gerçek kardan adamı doğar. Ama bu hikâye, bir adamın karın içinde donup kalmasıyla değil, tam tersiyle ilgili. Yanına gelip giden çocuklar, burnuna pırasa takan minik bir kız, şapkasına konan neşeli bir kuş, durmadan tekerleme söyleyen bir çocuk... Hiç fark etmeden, en kalın buzları bile çatlatmaya başlarlar. Bir gülümseme bazen bütün bir mahalleye bulaşabilir. Bir kar yığını bazen bir kalbin buz tutmasına neden olmak yerine onun sıcaklığının fark edilmesini sağlayabilir. Hilal Gürsu’nun şiire yakın diliyle kaleme aldığı, Volkan Akmeşe’nin resimlediği Kardan Adamın İçindeki Adam; yalnızlığın, değişebilmenin ve iyiliğin dalga dalga yayılan gücünün hikâyesi. Küçük okurlara, en soğuk kalplerin bile ısınabileceğini ve neden her kar yağdığında kardan adam yapmaya can attığımızı fısıldıyor.
