Sait Faik Abasıyanık, yalnızca 48 yıl süren ömrüne sonsuzlukta yankılanan eserler sığdırdı. Baktığı her görüntüde, her canlıda, tabiatta, insan ruhunda, bir martıda, bir balıkçının ellerinde ya da bir köy kahvesinde hep hikâyeyi aradı ve buldu. Henüz lise yıllarında eline aldığı kalemi, ölümüne dek bırakmadı. İnsanları güzelliklerle dolu bir dünyada görme arzusunu, tüm tazeliği ve canlılığıyla okuruna hissettirdi.Çağdaş Türk öyküsünün kurucu isimlerinden Sait Faik Abasıyanık’ın dördüncü kitabı Lüzumsuz Adam’ın ilk baskısı 1948 yılında, ikinci baskısı ise yazarın vefat ettiği tarih olan Mayıs 1954’te yapılmıştır. Kitaba adını veren “Lüzumsuz Adam” başta olmak üzere, yazarın “Ben Ne Yapayım?”, “Kaçamak, Papağan, Karabiber”, “Papaz Efendi” gibi sevilen öykülerinin yer aldığı Lüzumsuz Adam, yayımlanışının üzerinden yaklaşık 80 yıl geçmesine rağmen hâlâ Türk hikâyeciliğinin en çok okunan ve konuşulan eserleri arasındadır. Edebiyatımızda bir “İstanbul külliyatı” meydana gelmesine katkısı da aşikârdır.Mahalle gene ne olsa mahalledir. Benim dükkân yanabilir, aç da kalabilirim.Ama bana öyle gelir ki, şu öğleleri limonlu-terbiyeli işkembe çorbasını içtiğim işkembeci beni ölünceye kadar besleyecek. Portakalcı Salomon çürük portakalları çıplak Yahudi çocuklarına nasıl dağıtıyorsa ben geçerken de iki tane avucuma koyacak. O günler belki elbiselerim pek eski olur da içeriye almaz ama; pastanenin madamı kapısının önünde bana bir kapuçina içirir.
