“100 yıldan uzun zaman önce, kömürün güçlü olduğu dönemde ve işçi sınıfı kömürle ‘işleyen’ üretim ilişkileri içinde mücadele ederken Rosa Luxemburg ‘ya barbarlık, ya sosyalizm’ diyordu. Bugün o barbarlığın adı fosil düzendir. Musluğu kapatan, kömür çağının sosyalizmi değil, tesisatı değiştiren komünizm olacak. Borularla her yere taşınan, hayatın her alanına nüfuz eden petrol ve gaz çağında yaşasaydı Luxemburg ‘ya fosil düzen, ya komünizm’ demez miydi?” Önder Algedik, uluslararası ve ulusal “iklim politikaları”nın, önlemlerin, kampanyaların, diyetisyenden aldığı perhizi bir müddet uyguladıktan sonra abur cubura dönüp verdiği kilonun çok daha fazlasını geri alan obezlerin durumuna benzetiyor. Fosil yakıt tüketimi azalmıyor, artıyor. Türkiye’de de, Algedik’in tasnifiyle otomobil cumhuriyeti–beton cumhuriyeti–karbon cumhuriyeti üçlüsünün hâkimiyeti azalmıyor, artıyor. Zaten Türkiye, iklimi değiştirmeyi zorlayan, şiddetlendiren ülkelerin arasında bir “rol model” teşkil ediyor, yazara göre. Bu karanlık tablo, radikal bir dönüşümden başka yol olmadığını gösteriyor. Kitabın başlığı, bunun özeti: Ya Fosil Düzen, Ya Devrim. Algedik, ilham verici somut örneklerle, bunun pekâlâ mümkün, pekâlâ yapılabilir olduğunu gösteriyor...
